Ślewiński Władysław
Białynin k. Mikołajewa 1856 – Paryż 1918
W 1888 roku wyjechał do Francji. Tam związał się ze “szkołą Pont Aven” P. Gauguina. Studiował jedynie w paryskiej Académie Colarossi w latach 1888-1890. W 1905-1910 przebywał w Krakowie, Poroninie, Lwowie i Warszawie, gdzie otworzył własną “szkołę” malarstwa. W 1908-1910 był profesorem warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych.
Malował pejzaże (głównie morskie), kwiaty, martwe natury i portrety. Obrazy Władysława Ślewińskiego cechuje prosta i oszczędna kompozycja, płaszczyznowość, płynna linia konturu i harmonijny, przygaszony koloryt.
Główne dzieła: Czesząca się kobieta (1897), Sierota z Poronina (1912), Anemony w wazonie (1904).
Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1976.
Encyklopedia Polski, Wyd. Ryszard Kluszczyński, Kraków, 1996.
Leave a Reply