Nowy Wiśnicz 1824 – Kraków 1899
Ojciec Wojciecha Kossaka. Znakomity akwarelista. Podróżując po Wołyniu, Podolu i Ukrainie malował stadniny, polowania i podobizny koni. W 1853-56 przebywał w Warszawie, od 1856 w Paryżu (zaprzyjaźnił się z H. Vernetem). W 1861 wrócił do kraju, od 1862 był kierownikiem artystycznym “Tygodnika Ilustrowanego”. W 1867-68 w Monachium pracował z Józefem Brandtem. Od 1872 członek Akademii Umiejętności.
Malował sceny batalistyczne, historyczno-rodzjowe, rodzajowe oraz jeźdźców w ujęciu portretowym, rysował karykatury. Głównym tematem jego prac był koń. Główne dzieła: Mohort prezentujący stadninę (1858), Wyjazd na polowanie (1876), Odsiecz Smoleńska (1879), ilustracje do poematów Wicentego Pola i Trylogii Henryka Sienkiewicza.
(Encyklopedia Powszechna PWN, Warszawa 1974)
