Malarz, zwany „Niemową z Kampen”, urodził się 27.01.1585 roku w Amsterdamie, w rodzinie nauczyciela szkoły łacińskiej, pochodzącego z Fryzji, prowincji leżącej na północy kraju. Ojciec artysty przeniósł się później do Kampen, dawnego miasta hanzeatyckiego, gdzie został aptekarzem. Jeden z braci Hendricka także został w przyszłości aptekarzem, drugi lekarzem, ale on - najstarszy syn, wybrał zawód malarza. Być może do obrania takiej kariery skłania go kalectwo. Był niemy, jeśli wierzyć temu, co pisała matka w testamencie, mającym zapewnić synowi środki do życia w przypadku jej śmierci.
Avercamp, wyjechał do Amsterdamu, by uczyć się zawodu u Pietera Isacksa, artysty duńskiego pochodzenia.
W roku 1614 powrócił do Kampen, gdzie malował liczne pejzaże zimowe i gdzie umarł dwadzieścia lat później.
Jego twórczość, nosząca ślady wpływów takich malarzy jak Gillis van Coninxloo i David Vinckboons, stanowi przejście od flamandzkiej, dekoracyjnej koncepcji pejzażu, do realizmu reprezentowanego w Holandii przez Esaiasa van de Velde i Jana van Goyena.
Zmarł 15.05.1634 roku w Kampen.
Wyspecjalizował się w pejzażach zimowych z łyżwiarzami, odwołujących się do naśladowców Pietera Bruegla starszego. Realistyczny styl obrazów wywodzi się z tradycji flamandzkiej.
Motywy znajdował Avercamp w ojczystych okolicach. Dzięki stonowanej kolorystyce i doskonałym stosunkom przestrzennym przedmiotów względem siebie, jego obrazy prezentują błyskotliwą perspektywę powietrzną. Najlepsze prace powstały po 1615 roku, kiedy to w dyskretną harmonię szarości wprowadzał żywe akcenty kolorystyczne.
W późniejszym okresie malował również pejzaże morskie.
