Urodzony ok. 1480 w Ratyzbonie najsłynniejszy malarz szkoły naddunajskiej.
O jego rodowodzie artystycznym wiadomo niewiele. Prawdopodobnie krótko był uczniem w pracowni iluminatorskiej w Ratyzbonie, na co wskazują jego wczesne prace, np. powstałe przed 1506 Męczeństwo św. Katarzyny (Kunsthistorisches Museum, Wiedeń). Pozostawał pod wpływem Lucasa Cranacha i Marxa Reichlicha, interesowała go także twórczość Durera i Michaela Pachera. Narodziny Chrystusa z 1507 przypominają wpływy Pachera, natomiast połączenie postaci z krajobrazem w Stygmatyzacji św. Franciszka (Berlin) jest zbliżone do stylu Cranacha.
Oprócz sławy artystycznej osiągnął wkrótce w Ratyzbonie dobrobyt i poważanie. W 1526 został architektem miasta, odrzucił jednak proponowane mu stanowisko burmistrza, by móc zajmować się malarstwem.
Dzieła powstałe ok. 1510 wniosły nowe impulsy do malarstwa niemieckiego początku XVI w. Obrazy Las liściasty ze św. Jerzym (Alte Pinakothek, Monachium) i Odpoczynek w czasie ucieczki do Egiptu (Dahlem, Berlin), namalowane w 1510 roku, uchodzą za początek pejzażu jako samodzielnego gatunku malarstwa.
Przeważnie malował na pergaminie w manierze przypominającej malarstwo miniaturowe, np. Krajobraz naddunajski z okolic Ratyzbony z 1525 roku (Alte Pinakothek, Monachium) jednak wykonywał także rysunki o tematyce religijnej, które również prezentują nowatorską formę, uzupełniając fantastyką biblijną akcję, np. Maria z Dzieciątkiem w lesie (Brunszwik) z 1506 roku lub Uspokojenie burzy przez św. Mikołaja (Oxford).
Ważne, wykonane przez Altdorfera dzieło to ołtarz Męki Pańskiej zwany także ołtarzem z St. Florian w Górnej Austrii, powstały zapewne w latach 1516-18. Przedstawia on cztery sceny z życia św. Sebastiana, a także opowiada o cierpieniu i zmartwychwstaniu Chrystusa. W tym cyklu obrazów powraca emocjonalizm wczesnych prac, wyraźny w eksperymentach świetlnych. Śmiała budowa przestrzeni i nowatorskie stosowanie koloru przy realistycznej obserwacji szczegółu wyróżniają to dzieło na tle całego dorobku malarstwa niemieckiego początku XVI w.
Szczytem twórczości Altdorfera była Bitwa Aleksandra Wielkiego (Alte Pinakothek, Monachium), zamówiona przez księcia Wilhelma Bawarskiego a namalowana w 1529. Z lotu ptaka widać daleki krajobraz z łańcuchem gór, na tle którego dokonuje się wspaniałe zwycięstwo wojsk Aleksandra nad królem Persów Dariuszem III.
Wrażliwość artysty na pejzaż, typową dla całej szkoły naddunajskiej, widać także w cyklu dziewięciu akwafort z lat 1517-20.
Altdorfer zmarł 12.02.1538 w Ratyzbonie.
